Hondje in een liftschacht...
Bron: 'Dierenambulance Rotterdam (Dar)' (8 december 2005)
Op vrijdag 21 oktober had ik met mijn collega Elly nachtdienst.
22:00 kreeg ik van de centraliste Riet een spoedmelding, er lag een hond in de liftschacht van
een flat in Zomerland.
Ik heb Elly opgehaald en we zijn er met spoed naar toe gereden.
We troffen de eigenaren radeloos aan.
De huismeester had de lift stilgezet en de deur op de begane grond geopend.
Met een ladder was het mogelijk op de bodem van de liftschacht te komen waar de hond lag.
Het was een Labrador pup.
We spraken af dat Elly naar beneden ging en ikzelf ging intussen naar de ambulance voor de
brancard en een muilkorfje, want zelfs de liefste hond kan in deze situatie nogal bijterig zijn.
Het kostte wat moeite om de hond zo stabiel mogelijk uit de liftschacht naar boven te krijgen
maar uiteindelijk lukte het toch nog redelijk snel.
Het was duidelijk te zien dat zijn linker voor- en achterpoot gebroken waren.
Verontrustender was het feit dat de snuit, hoog op de neus aan het zwellen was en dat de
ademhaling moeizaam was.
Het was zaak deze pup zo snel mogelijk naar een dierenarts te vervoeren en van de centraliste
hoorden we dat we terecht konden in de dierenkliniek in Ridderkerk.
Daar aangekomen vroeg de dienstdoende arts of we hem konden assisteren, wat we uiteraard
hebben gedaan.
Er moesten foto's worden gemaakt en een infuus aangelegd tegen shock en voor
pijnbestrijding.
De eigenaren hadden aangegeven dat ze r alles voor over hadden de pup weer op te knappen
en dat de kosten er niet toe deden.
Dat gaf mij een goed gevoel en het was duidelijk dat deze mensen erg veel om hun hond
gaven.
De dierenarts besloot de hond op te nemen tot ze stabiel was en daarna moest ze naar Utrecht
worden gebracht.
Wij brachten de eigenaren terug naar huis en onderweg hebben we veel gepraat, dat is voor
zowel ons, als voor de eigenaren een stukje verwerking omdat het voor ons allemaal een
behoorlijk emotioneel gebeuren was.
Ik praat er nog steeds veel over met Elly want het was wel een heel bijzonder geval.
Via Natasha, een kennis van me die in diezelfde straat woont hoorde ik regelmatig hoe het met
'Mila', zo heet het hondje, gaat.
Gelukkig goed.
In de rubriek "reacties" kun je het verslag lezen van de eigenaren, Michel en
Alice.