Opgevangen Paard...

Bron: 'Dierenambulance Rotterdam (Dar)' (13 mei 2006)

Ja, wat moet je hiermee...
Vrijdagavond, 12 mei kwamen er een paar mensen de centrale van de DAR binnenlopen.
De melding was niet minder dan, jawel... "een losgebroken paard!!"
Wat moet je daar dan mee, het dier laten lopen of je best doen te pakken en in veiligheid te brengen, zowel voor de veiligheid van het dier alsmede de veiligheid van een stadsdeel?

Wat ik hiermee wil zeggen is dat een hele rijksweg stilgelegd kan worden omdat er een moedereend met kuikens bijvoorbeeld de Beneluxtunnel is ingewandeld, waar gaat het nu om;
Simpel; Iedereen kan, omdat ze het leven van deze diertjes wil sparen ineens boven op de remmen gaan trappen met als gevolg dat er dodelijke ongelukken gebeuren, nee, dit mag niet gebeuren en de hele tunnel kan worden afgesloten voor het verkeer omdat de eend er uit moet.
Het hoeft nog niet eens zozeer om die eend te gaan dan om de verkeersveiligheid.

Zo ook dan deze melding, een losgebroken paard.
"We hebben hem bij de manen vast maar kunnen dit niet lang volhouden".
Gelukkig was dit op loopafstand van onze centrale dus een touw was al snel gevonden.
Snel een soortement halster in elkaar knopen en er maar op af gaan.
Wie weet wat voor een schade zo'n losgebroken paard aan zou kunnen richten.
ter plaatse aangekomen was het niet al te moeilijk het paard 'aan te lijnen'.
terug op DOZ bleek het probleem wat groter, waar moet je met een paard naartoe?
Het dier was gechipt maar het nummer nergens bekend!

Dan maar de Politie bellen, de bereden brigade maar helaas hadden deze slechte ervaringen met het zomaar opvangen van andere paarden, een besmettelijk virus had het leven gekost van een paar andere, gezonde paarden een aantal maanden terug dus deze jongens waren zeer voorzichtig geworden.

Wat nu gedaan...
Gelukkig werd het dier snel rustig en het bleek een vreselijk sociaal dier.
We besloten dat we de gok wel konden nemen het dier los op het terrein te laten lopen.
Daar werd een bak water neergezet.
Toen we binnen een bak koffie gingen drinken bleek dat dit paard daar kennelijk ook de boel wilde bekijken en kwam op zijn, sorrie... haar gemak naar binnen stappen.

Verschillende pogingen haar voor de nacht ergens op stal te zetten liepen op niets uit dus besloot ikzelf maar op DOZ te blijven, ik kon het dier daar niet alleen achterlaten tussen de wagens.
Gelukkig was het heerlijk weer en een paar stoeltjes naar buiten en dan daar maar een poosje gaan zitten dutten.
Het paard was het daar af en toe niet helemaal mee eens en natuurlijk moest ze elke keer mijn petje van mijn hoofd knabbelen.

Ja, aandacht wilde ze graag en als ze het niet kreeg kwam ze het wel halen.
De volgende ochtend rond 8.00 begon de aanloop van de medewerkers van die dag, die keken dan ook wel raar op toen ze een paard op het erf zagen rondscharrelen.
Een zak voer werd al snel gehaald en dat vond onze dame al helemaal geweldig.

De meningen zijn vaak heel verschillend tussen de medewerkers onderling maar nu was iedereen het er unaniem over eens dat dit paard hier voortaan maar zou moeten blijven.
Helaas zou de eigenaar van haar daar niet zo blij mee zijn en de mensen van de Bereden Politie belden dat ze het dier kwamen halen.
Half twaalf stonden ze voor de deur en kreeg ons paard een net halster om en heel voorzichtig werd ze in de wagen gezet, heel voorzichtig want het was een jong paard dat misschien nog nooit in een wagen was geweest en eigenlijk had ze ook absoluut geen zin in te stappen.
De mogelijkheid bestaat dat je zo'n dier levenslang verknoeit als je niet de tijd neemt en geduldig afwacht tot ze er wel zin in kreeg maar met wat zachte dwang en het vooruitzicht van een paar happen voer kwam ze dan toch de loopplank op en na het invullen van de benodigde papieren moesten we afscheid nemen van ons bezoek.

Toen de Politie net was vertrokken kwam de eigenaar er aan om zijn paard op te halen.
Het is hem kennelijk gelukt om de Polite in te halen en werd rechtsomkeert gemaakt.
Ons paard is weer thuis waar het hoort.

De volgende keer dat zoiets gebeurt is het waarschijnlijk gemakkelijker om wat paardenstallen in de buurt af te lopen om te kijken en vragen of daar een paard wordt vermist.
Telefonisch gaat dit dus niet en de beheerders van verschillende bekende maneges en stallen lagen natuurlijk al lang lekker te pitten.
Al doende leert men...

Johan