Paard in het prikkeldraad en Pitbullschaap...
(Medewerker geramd door schaap)

Bron: 'Dierenambulance Rotterdam (Dar)' (19 mei 2006)

Tja, en als je dan toch in de paarden zit...

19 mei,
Er kwam een melding binnen dat er op de Welhoeksedijk in Hoogvliet een paard vast stond in het prikkeldraad.
Omdat de centralist, Joke van Zonneveld, net had gehoord dat er hier een paard opgevangen is geweest en ik, en meer met mij, daar dus niet bang voor waren, en er wel mee om konden gaan werd mij gevraagd even een kijkje te gaan nemen.
Natuurlijk wilde ik dat wel en ging een stuk touw uit de schuur pakken en een kniptang.

Jan S, mijn collega was even daarvoor naar Utrecht gestuurd maar de eigenaar van de hond, die hij daar moest gaan halen bedacht zich en de rit ging dus niet door.
Joke S. vertelde mij dat hij vast wel zin had om met me mee te gaan omdat hij ook een paardenliefhebber is.
Daar was ik wel mee in mijn sas want je weet nooit wat je aantreft, een paard in prikkeldraad kan wel eens wat paniekerig zijn, en twee zijn nog steeds meer dan één.
Meestal doe ik dingen liever alleen maar nu dus niet en hier zal ik nooit meer spijt van krijgen want het volgende gebeurde...

Aangekomen op de aangewezen plek troffen we inderdaad een paard aan die met zijn voorbenen volledig vast zat in prikkeldraad en afrastering.
Hoe dit heeft kunnen gebeuren wisten we niet en daar maken we ons ook niet echt druk om op zulke momenten, dat is van later zorg.
Opvallend was wel dat er een groot schaap aan de andere kant van de afrastering stond en zeer geïnteresseerd was in de situatie.
Dat het paard goed, héél goed vast zat bleek duidelijk, hij probeerde toen we hem naderden uit alle macht weg te springen maar dat lukte hem niet.

Het schaap stond ons vreselijk in de weg maar ging uiteindelijk toch een paar stappen opzij toen we het paard, dat we vrij snel op z'n gemak kregen begonnen los te puzzelen.
Een paar stukjes draad moesten wel worden doorgeknipt en toen dat was gebeurd dachten we dat het paard weg moest kunnen lopen.
Niet dus... het draad waar wij van dachten dat hij bovenop stond zat tussen zijn hoeven en hoefijzers getrokken.
Ook dat moesten we dan maar losknippen en al snel was het paard vrij.
Het draad hadden we vrij lang gelaten om er voldoende grip op te krijgen om het tussen zijn hoef en hoefijzer uit te trekken maar dat lukte ons toch niet, het zat te vast en om het paard nu met een stuk ijzerdraad te laten lopen vonden we niet zinnig.
Dan moesten we het maar zo kort mogelijk afknippen en Jan hield het paard vast terwijl ik het draad zo kort mogelijk afknipte.
Toen dit gedaan was liep het paard blij weg, naar zijn maatje, die nieuwsgierig had staan toekijken wat er gaande was.

Nu was ons volgende probleem het schaap, zoals bleek.
Die was het er kennelijk helemaal niet mee eens dat we hem zijn grote vriend hadden 'afgepakt' en probeerde op alle mogelijke manieren de paardenwei in te komen.
Hier waren wij het echter niet mee eens en duwde het schaap terug en probeerden het gat zo goed mogelijk te herstellen om te voorkomen dat de volgende melding zou worden "Er zit hier een schaap vast in een afrastering".

Terwijl ik aan het knopen was hield Jan het gaas op maat en probeerde te voorkomen dat de twee paarden mijn haar opvraten, want ook die waren nieuwsgierig naar wat wij deden.
Wat er toen plotseling gebeurde zal ik nooit meer vergeten; Terwijl ik doodernstig mijn best zat te doen kreeg ik ineens Jan over me heen en ik dacht, 'Wat bezielt hem ineens??, maar toen ik zag wat er gebeurd was kon ik niet meer van het lachen...

Het schaap, dat kennelijk ook al had gestudeerd voor stier, en daar cum laude voor was geslaagd, stond briesend te kijken, hij was boos omdat we hem de mogelijkheid ontnamen bij de paarden te komen en had Jan even op de 'horens' genomen, onvoorstelbaar dat dat ooit een lammetje was geweest!!
Jan zelf stond ietwat verbaasd met zijn handen op zijn pijnlijke zitvlak te vertellen dat hij dacht dat hij een enorme schop onder zijn achterste had gekregen waardoor hij bijna werd getorpedeerd.
Intussen maakte het schaap zich op voor de volgende aanval maar Jan had hem al snel bij zijn kraag om te voorkomen dat hij mij of hem opnieuw zou aanvallen en zodoende kon ik mijn werk even afmaken.
Hilarisch was wel dat een ongeduldige automobilist boven aan de dijk stond te roepen dat we onze auto even opzij moesten zetten omdat hij er langs wilde gaan en vond dat ik het wel alleen kon.
Nou, dan denk ik dat er een melding gekomen was van "Er hangt hier een mens in het prikkeldraad te bungelen".

Sorry meneer, maar als u even had blijven kijken had u net zo kunnen lachen als ik, een filmpje hiervan zou hoog gescoord hebben in 'De grappigste filmpjes van Nederland'.
Ook Jan ziet er de humor van in, ondanks zijn zere zitvlak en dit is wat ons werk zo mooi maakt.
Ik kon de dijk alleen nog maar opkruipen van het lachen en daarom bij deze: bedankt paard, bedankt schaap en (vooral), bedankt Jan!
Terwijl ik dit zit te typen krijg ik nog de slappe lach...

Johan en Jan