Zomaar een Dinsdagavond DAR-dienstje
Bron: 'Dierenambulance Rotterdam (Dar)' (25 juli 2006)
Op dinsdag 18 juli zou ik met Caroline rijden, mijn tweewekelijkse vaste
maatje.
Ik was al vroeg op DOZ (dierenopvang zuid, thuisbasis van de DAR).
Rond kwart voor vijf kwamen er twee politieagenten het terrein oprijden.
Zij vertelden dat zij ergens een dode kat hadden aangetroffen, die daar minstens
drie weken moet hebben gelegen.
Zij brachten hem naar ons ter destructie.
Aan mij de schone taak het beestje uit wel zeven (!) vuilniszakken te halen om
te kijken of het beestje er nog enigszins toonbaar uitzag.
In die bijna acht jaar dat ik nu bij de DAR werkzaam ben, had ik nog nooit
zoiets afgrijselijks gezien, ik moest een mondkapje voordoen vanwege de
onsmakelijke geur.
Wat wil je, met tropische temperaturen van meer dan 30 graden?
Het arme beestje had een kokertje om, echter zonder adresgegevens van de
eigenaar.
Uiteraard was het beestje niet echt meer toonbaar.
Al met al een niet echt prettig begin van je dienst…!
Als eerste moesten we naar een adres in Rotterdam-Zuidwijk, om een opgevangen
kat op te halen. Zo gezegd, zo gedaan.
Vervolgens een gewonde duif in Rotterdam-Oud Mathenesse.
Duifje opgehaald en naar de Vogelklas van Karel Schot op het Afrikaanderplein
gebracht.
Toen was er even tijd om te eten.
Na verloop van tijd kregen we een melding van een opgevangen ‘parkietje’ ergens
in het Kralingse Bos.
Ter plaatse aangekomen, stond een echtpaar ons al op te wachten met een doosje
in de hand.
‘Het is wel een fel beestje hoor’, werd ons verteld.
We openden het doosje en zagen een fel geel gekleurde vogel, met een oranje
snavel.
En wat voor een snavel!
Caroline tilde voorzichtig het beestje op om dit vervolgens in een ander kooitje
over te zetten, daarbij werd zij nog lelijk in haar vinger gepikt.
We bedankten de mensen voor het bellen en we dachten; op naar de vogelklas!
Niets was minder waar. Onze centraliste, Ria, riep ons op; ‘Zouden jullie
even naar de zeilschool Henk van Gent in het Kralingse Bos willen gaan, daar
ligt een dode snoek in het water?’
Uiteraard gingen we daar naar toe.
Na een goede parkeerplek te hebben gevonden, wat nogal moeilijk was.
Avondtemperatuur was zo rond 28 graden!
Menigeen was erop uitgetrokken om lekker te luieren in de avondzon in het
Kralingse Bos, kwamen we aan bij de zeilschool.
Ietwat onwennig liep ik over de steigers, dat vond ik nogal eng aangezien de
steigers dreven!
Caroline liep voorop.
In eerste instantie grapten die jongens, toen zij een boomstronk aan Caro gaven
met de mededeling; ‘Ja, we dachten dat het een snoek was’.☺
Eenmaal bij een boot aangekomen zagen we het ‘gevaarte’ liggen, ik dacht in
eerste instantie dat het een plastic beest was, zo wit zag hij eruit.
Stonden we daar met een lullig KOMO vuilniszakje, daar ging het beestje niet
inpassen.
Gelukkig hadden de zeilers een grotere plastic zak, daar hebben we de reuzesnoek
ingedaan.
Qua afmeting denk ik dat het beest zeker een meter lang moest zijn.
We vervolgden onze weg richting Vogelklas.
Gelukkig was men nog aanwezig. Miriam wist ons te vertellen dat het hier om
een halsbandparkiet ging en dat zij deze niet zo eruit zou pakken, omdat het
nogal een fel beestje is.
Lachend keek ik naar Caro, tja als we dat hadden geweten!
Het vogeltje werd overgezet in een professionele kooi, en direct verzorgd met
eten en drinken. Daarna richting DOZ.
Omdat ik altijd mijn fototoestel bij me heb vroeg ik een collega een foto te
maken van Snoekie, onze grote kanjer.
Bijgaand het resultaat.
Al met al een redelijk gevarieerd avondje, zonder al te veel enge dingen.