Chinese Wolhandkrab
Bron: 'Dierenambulance Rotterdam (Dar)' (24 oktober 2006)
Een wel heel vreemd avondje DAR!
Op dinsdagavond 17 oktober hadden Patrick en ik een avonddienst.
De eerste rit die we van centralist Dominique meekregen luidde; langs de A20,
komende vanuit Vlaardingen, afslag Beneluxtunnel zou een aangereden kat liggen.
We haasten ons naar de wagen, wel in ons achterhoofd houdend dat een aangereden kat (op de snelweg nota bene!) negen van de tien keer het niet redt… Uiteraard wel een beetje doorgereden, zonder rode verkeerslichten overigens ? Eenmaal ter plaatse aangekomen, we reden langzaam op de vluchtstrook, met knipperlichten aan, zagen we links van de weg iets liggen. Het lag er nogal stil. We vermoedden dat het aangereden beestje inderdaad het niet gered had. Ik stapte uit de wagen, pakte handschoentjes en een plastic zak. Doordat het midden in de avondspits was, was er dus veel verkeer dat langzaam reed. Men gaf mij keurig netjes de gelegenheid om over te steken. Eenmaal bij het aangereden dier aangekomen, zag ik dat dit onmogelijk een kat kon zijn geweest. Wat het wel was kon ik toen nog niet zeggen. Ik pakte het beestje op, deed het in de zak en vervolgde mijn weg. Op DOZ (dierenopvang zuid, red.) bekeken we het beestje eens goed, wat bleek? Het was een vos. In mijn bijna acht jaar DAR had ik nog nooit een vos vervoerd. In eerste instantie dacht ik dat het een konijn/haas was, maar Pat wist zeker dat het een vos was. We bekeken zijn (of haar?) mooie koppie, goh wel heel erg mooi zeg, en deden hem weer terug in de zak.
Tweede rit die we opkregen was; op de hoek van de Dreef/Groene Hilledijk ligt
een dood konijn bij de vuilcontainers. Afijn; wij erop af.
Daar aangekomen viel mijn mond van verbazing open. Het konijn was inderdaad
dood, bijkomend detail: het konijn lag in zijn kooi, compleet met stro/hooi,
lege voer- en drinkbakjes! Ik begrijp niet hoe iemand daar toe in staat is, dan
moet je toch wel een heel zieke geest hebben! We hebben het beestje ingeladen en
reden stil weg…
Toen even tijd gehad om een hapje te eten.
De bemanning van de andere (tweede) wagen was ook binnen. Dominique, onze
centralist kreeg een telefoontje. Vanuit de centrale riep hij; jongens, wie van
jullie heeft er zin om een krab met zeer grote scharen op te halen?? Pat vond
dit wel wat en riep; o, dat doen Brigitte en ik wel even. Zo gezegd, zo gedaan.
We reden naar het opgegeven adres en daar zat hij in een koelbox, zonder deksel.
Hij bleek lekker te zijn gaan wandelen, richting straat. Hij moest uit de sloot,
aan het einde van de straat zijn gekomen, hij had allemaal kroos op zijn lijf.
We zetten onze geschaarde vriend over in een vervoerbox en bedankten de melder
voor het bellen.
Toen we weer op DOZ aankwamen, hebben we de krab aan een grondig onderzoek
onderworpen, boeken uit de bieb werden erbij gehaald en wat bleek; we hadden
hier te maken met de Chinese Wolhandkrab. Kenmerkend was dat deze krabsoort ook
in zoet water voorkomt. Daarop werd onze piketdienst gebeld en gevraagd wat we
ermee aanmoesten. Er werd besloten dat we de krab uit mochten gaan zetten in de
Waalhaven.
Pat en ik zijn toen met de DAR wagen richting een steigertje gelopen, waar we
hem weer zijn vrijheid gaven. Voor het steigertje was gekozen, omdat we hem niet
vanaf de kade (ongeveer 3 meter hoog) te water wilden laten.
Toevallig stond er vandaag, zaterdag 21 oktober, een heel artikel in het AD over
de Chinese Wolhandkrab.
Al met al een zeer bewogen, niet vaak voorkomend avondje met wel heel bizarre
ritten.