Op vrijdag 23 maart werden we door mensen gebeld die
ongerust waren over een zwaan die vlak langs de trambaan zat.
Er was een mogelijkheid dat hij was aangereden door lijn 2, hij zat al een paar
uur stil op hetzelfde plekje, vlak langs de tramrails zonder te bewegen met zijn
kop tussen zijn vleugels en dat vond men niet normaal voor een zwaan die druk
bezig is een nest te bouwen.
Ook voor dat nest waren we al meerdere malen gebeld, dat bevind zich minder dan
een meter van de rails van lijn 2.
Helaas is het voor ons niet mogelijk dat nest te
verplaatsen, Zwanen zijn nu eenmaal eigenwijs en bouwen hun nest waar ze dat
zelf willen.
Vorig jaar had dit zwanenkoppel een nest helemaal aan de andere kant van de
Boergoense Vliet, vlak naast het water maar helaas zijn alle kuikens geroofd
door Reigers dus kennelijk vonden ze het beter om verder op de kant hun nest te
maken.
Maar goed, er werd een auto naar die Zwaan gestuurd en deze
was al snel gevangen. Op het eerste gezicht was de Zwaan onbeschadigd maar toch
werd besloten langs een Dierenarts te gaan, Just in Case...
Nu is het niet zo simpel om een Dierenarts te vinden die zo maar even tijd heeft
om een Zwaan te helpen en je moet er dan ook nog enige kennis van hebben.
Intussen konden we zelf de Zwaan observeren door hem maar wat in onze kantine te
laten rondscharrelen.
|
|
|
Na enig zoeken konden we terecht bij de Dierenkliniek aan
de Roerdomplaan waar een vriendelijke Dierenarts een hersenschudding
constateerde, verdere behandeling was niet nodig, het dier moest alleen een
nachtje rust hebben en de volgende dag zou bekeken worden of hij weer kon worden
losgelaten bij zijn vrouwtje, die natuurlijk haar echtgenoot miste, Zwanen zijn
elkaar voor het leven trouw!
Voor dat nachtje rust kon de DAR wel zorgen, op DOZ hebben we prachtige hokken
waarin de Zwaan wel een nachtje zou kunnen logeren
Zo gezegd zo gedaan, vader Zwaan werd in het hok gezet en kon goed in de gaten
worden gehouden door de avondbemanning.
De volgende dag, zaterdag 24 maart was dan ook het eerste wat er gedaan werd
naar de Zwaan gaan kijken, en jawel hoor, hij had weer praatjes voor tien, hij
ging recht overeind staan en maakte zich zo groot en zo breed mogelijk dus het
nachtje rust had hem kennelijk goed gedaan, hij kon dus weer worden vrijgelaten
bij zijn vrouwtje.
Dat vrijlaten is één van de mooiste spektakels waarvan
weinig mensen getuige van kunnen zijn.
Zodra de deur van de auto openging en de Zwaan de omgeving herkende begon hij om
zich heen te roepen, en toen hij zijn vrouwtje zag ging hij helemaal los!
Ik wilde de Zwaan in het water zetten, niet op de kant loslaten en moest langs
het nest, waar het vrouwtje op zat.
Toen ik er voorbij liep kwam mevrouw zwaan kwetterend achter me aan, maar zonder
enige vorm van agressie, meer uit nieuwsgierigheid waar ik met haar mannetje
heen liep, die overigens hard ook kwetterend spartelde om los te komen.
Toen ik hem in het water zette sprong het vrouwtje er naast mij ook in en ik was
getuige van een prachtig schouwspel.
Ik kan het niet beschrijven, maar het was een mengeling van pronken, bluffen
imponeren en een hele berg machtsvertoon van een Zwaan voor zijn vrouwtje.
Hij vloog wel drie maal de hele singel op en neer, luid klapperend met zijn
vleugels op het water, en maakte zich zo mooi mogelijk bij zijn vrouwtje, het
was een schitterend gezicht wat ik niet licht meer zal vergeten.
|
|
|
|
|
|
Wat ons alleen niet lekker zat, nog steeds niet, was de ligging van het nest, op nog geen meter afstand van de tramrails, als deze Zwanen kuikens krijgen zijn het misschien niet de Reigers maar zullen het de trams zijn waarvan ze het slachtoffer worden. (Het nest op de foto's is niet het Zwanennest maar een Meerkoetennest dat daar toevallig zit maar dit jaar waarschijnlijk onbewoond zal blijven).
Gelukkig heeft de DAR hele goeie contacten met de gemeente, met name met de
boswachters.
De gemeente heeft momenteel geen Zwanen meer waarvoor de boswachters
verantwoordelijk zijn.
Dit waren voorheen geleewiekte Zwanen die geringd waren, maar die zijn er niet
meer, maar hun nesten werden indertijd wel afgezet, iets wat voor deze Zwanen
waarschijnlijk een goeie optie zou kunnen zijn dus een telefoontje naar de
boswachters konden we we el wel aan wagen.
Al de volgende dag, zondag 25 maart was het geregeld, in het hertenkamp aan
de Carnissesingel lag een rol Jute, en ook wat geschikte stokken om het nest aan
de Boergoense Vliet af te zetten.
We maakten een afspraak en Erwin, de boswachter zou om één uur op de DAR zijn om
ons te helpen dat nest af te zetten.
|
|
|
We hopen nu dat het verder goed zal gaan en zullen het nest de komende weken
nauwlettend in de gaten houden.
Ook hebben we de meldkamer van de RET ingelicht met de vraag om zo veel mogelijk
rekening te houden met het Zwanennest en ze hebben beloofd hun personeel in te
lichten zodat de trams daar zo voorzichtig mogelijk voorbij rijden.
Maar ook via deze weg willen we zo veel mogelijk trambestuurders oproepen om
desnoods stapvoets langs het nest te rijden, wij doen ons best om ongelukken te
voorkomen en vragen ook jullie daarvoor zo veel mogelijk medewerking.
Daarbij is het ook nog mogelijk dat dit koppel besluit om dan toch maar niet op
het plekje te gaan zitten wat ze in gedachten hadden maar toch besluiten ergens
anders te gaan zitten, maar dat moet hun eigen besluit zijn, niet het onze.
Vooralsnog heb ik gemerkt dat ze interesse tonen in een plekje, een meter of
50 zuidelijker, toch weer vlak aan het water.
Als dat zo is hebben we dan toch het doel bereikt dat we wilden bereiken, niet
meer zo dicht bij de Tramrails, we hebben het nest niet verplaatst, dat kunnen
we niet, maar op deze manier aangeven dat iets niet kan zodat ze zelf iets
anders gaan bedenken, dat kunnen we wel en die mogelijkheid benutten we dan ook.
Hoe dan ook, voor de trams blijft hetzelfde gelden, er kunnen daar Zwanen op
de rails zitten grazen, en bij deze wil ik ook de buurtbewoners oproepen de
dieren NIET te voeren, in ieder geval NIET aan de kant van de trambaan.
Laat ook dit koppeltje eens één maal genieten van nageslacht, het vorig jaar
heeft geen enkel kuiken het overleefd, ze zijn allemaal slachtoffer geworden van
Reigers, en ook daar kunnen wij niets aan doen.
Wij, als Dar kunnen alleen ons best doen maar we kunnen niet in de natuur gaan
wroeten, hooguit een handje helpen, en dat hebben we nu naar beste kunnen
gedaan, Overigens samen met de Boswachters
van de gemeente Rotterdam die ook een niet onbelangrijke rol spelen in dit
geheel.
De DAR is ze dankbaar voor alle hulp die we krijgen als we dat nodig hebben.
