Molly, hoe het verder ging.

Bron: 'Dierenambulance Rotterdam (DAR) 29 juni 2007

Iedereen die regelmatig onze website afstruint ken het verhaal wel van de hond die uit Spanje naar Nederland werd gehaald en waar het helemaal mis mee ging bij aankomst op het vliegveld Zestienhoven (Rotterdam Airport).
Wat er daar nou precies verkeerd is gegaan is tot op heden nog steeds onbekend maar met de hond is het helemaal goedgekomen,

Er moesten beslissingen worden genomen en nu kunnen we, achteraf, zeggen dat er juiste beslissingen zijn genomen.
Er zijn mensen geweest die zich om haar hebben ontfermt, die hard hebben gewerkt en de hond weer perfect in het spoor hebben gekregen.

Zie hieronder het verslag van Ezra, Consulente van deze stichting, inmiddels ook een gewaardeerd medewerkster bij de DAR en ooggetuige van het Drama op Zestienhoven.

Na mijn slechte ervaring met Molly, had ik nog een stuk angst bij me die weg moest.
Ik werd dagelijks op de hoogte gehouden over Molly, en het ging steeds beter met haar.
Ze ontving visite , en accepteerde vrijwel alles weer.
Ik wou over mijn angst heen komen (en na wat ik met deze hond heb meegemaakt had ik angst voor deze hond, die ik nog nooit had gevoelt) die angst die mocht me niet de baas worden.

Dus ik reisde met de trein naar tegelen, waar Molly woonde...

En daar stond ze, Molly achter het hek, met haar nieuwe honden vriendjes, Chico en boca.
Ik deed me hand voorzichtig naar het hek , en ik kreeg al meteen een dikke lebber.
Toen het hek door , ik moet jullie eerlijk zeggen, dat ik wel erg nerveus was , maar het ging super goed.
Na een bakje koffie te hebben gedaan, ging ik even naar me mail kijken voor de Spaanse honden .
Molly legde haar kop op me schoot, en ik begon haar zachtjes te aaien en als ik daarmee even stopte duwde ze met haar snuit tegen mijn arm, zo van zou je niet even stoppen met wat je aan het doen bent en gewoon mij blijven aaien!

Ik duwde haar voorzichtig weg, en zei: Molly ik ben zo bij je, waarop ik een speelse hap in mijn hand kreeg , en toen begon het we hebben gestoeit , gespeelt en gerent en dit keer lagen mijn armen open, maar dan wel met de goede bedoelinggen, al hoewel als ik naar me armen kijk twijfel ik daar aan ;-)

 

Het is een geweldig hond geworden, de echte molly is weer terug en zelfs beter het is een schat , kinderen kunnen zelfs met haar kroelen en ook die krijgen van haar een dikke kus.


Molly was Absoluut niet zo geworden, als al die mensen niet zo hadden geholpen en mee hadden gedacht!
En uiteraard ALLE LOF voor Jan en Jacky , die alle vertrouwen in haar hadden en ontzettend hard gewerkt hebben met Molly, om haar weer een normale hond te laten zijn.
Ik kan jullie ook goed nieuws geven, deze kanjer mag bij haar redders Jan en Jacky blijven wonen!!!
Ze is dolgelukkig bij hun, en dat was ook ons doel haar een veel beter leven te geven, het heeft even geduurt maar ze snapt het nu helemaal !
 

Ezra