Krabbennacht

Bron: 'Dierenambulance Rotterdam (DAR)' (7 augustus 2007)

Het was een hele drukke nachtdienst, we hadden al meerderen ritten gehad.
Maar toen kregen we van onze centraliste Karin een rit door die we nooit meer zullen vergeten.
'Zes krabben in een brievenbus', we dachten nog dat we het verkeerd verstonden maar het bleek echt waar te zijn.
wij onderweg naar het betreffende adres, onderweg een hoop gelach want we waren best zenuwachtig dit hadden we nog niet mee gemaakt.
(Zeg maar gerust, ook wel een beetje bang ;-) )
Eenmaal daar aan gekomen had die man de krabben al voorzichtig uit de brievenbus gehaald en in een doosje gestopt, Hij vertelde ons dat hij vroeger een eigen dierentuin had gehad met exotische dieren, hij kon ons dan ook vertellen dat deze krabben levens gevaarlijk waren, het waren niet zo maar krabben het waren levensgevaarlijke, giftige sterkrabben. ????

Hij zij dat we ontzettend moesten uitkijken want deze krabben konden met hun scharen in één keer een stuk van je vinger afknippen, bovendien zouden ze, net als marterachtigen, over een soort sensor beschikken waardoor ze feilloos je aders konden vinden en dan zou je binnen 10 minuten dood zijn.
Erg dankbaar namen we heel voorzichtig het doosje over van deze man en wij gingen toen verder met de krabben in de auto.
Onderweg naar DOZ bleven we maar bedenken en overleggen met onze centraliste Karin hoe nu verder....??
In dat doosje konden ze niet blijven zitten tot de ochtend, een opvang voor krabben hebben we midden in de nacht niet.
We besloten ze over te zetten in een slangenton omdat ze daar beter en veiliger in zitten dan in een kartonnen doosje, zeker omdat ze al druk bezig waren daaruit te kruipen, we zagen al regelmatig van die griezelige pootjes uit het doosje komen.
Maar dat was makkelijker gezegd dan gedaan want het waren waren er wel zes en we hadden er nog nooit mee te maken gehad.

Wij met een hoop gelach (we hielden het echt bijna niet droog) alles klaar gezet om de krabben over te zetten.
Met een heleboel goeie moed (in onze schoenen) toch maar aan de slag gegaan en met een hoop lol, angst en gegil was het eigenlijk zo gebeurd.

Dit was wel een rit om nooit meer te vergeten en we zullen er nog vaak aan terug denken, erover praten en natuurlijk aan herinnerd worden door onze collega's waarvan de meeste onder de tafel belandden van het lachen toen ze het hoorden.  
om weer in een deuk liggen, en wat nou het leukste is,........ die sterkrabbetjes bestaan niet en deze krabbetjes waren doodgewone strandkrabbetjes en kunnen je echt niet zomaar dood knippen.

Ja, natuurlijk, als je met een vinger in die schaartjes terecht komt kunnen ze je lelijk bezeren en is te vergelijken met een vinger tussen de deur, maar dat is alles.
Jammer genoeg hebben we niet verstand van alle dieren en wat die man ons vertelde geloofden wij, hij scheen er veel verstand van te hebben ..........
Als iemand zegt kijk uit, mijn hond die bijt kijk je ook echt wel uit, maar wat maakt het uit we hebben vreselijke lol gehad!

Bedankt Karin voor de lachwekkende Rit.....
Zo lief als jij bent stond je ons heel stoer bij ...... TELEFONISCH ......
De volgende keer komen we echt even bij je langs en mag je ons met goeie raad EN DAAD bijstaan!

Zie ook: Ons filmpje

Ezra, Danielle en Karin.