Zwanen in wakken

Bron: 'Dierenambulance Rotterdam-Rijnmond DAR-R' (24 december 2007)

Op 24 december belde een ernstig verontruste vrouw op omdat er een zwaan zat vastgevroren op de Kralingse plas.
Nou is het bijna niet mogelijk dat zoiets gebeurd maar ook zwanen kunnen ziek en verzwakt zijn waardoor ze te weinig warmte produceren en vast vriezen.
Omdat het 4 uur was moest er snel gehandeld worden want om in het donker een zwaan te zoeken op de Kralingse plas is niet zo simpel.
ter plaatse aangekomen bleek het niet mogelijk voor één persoon het bootje te water te laten en moest er hulp komen.
Ook al niet zo eenvoudig midden in de wissel.

Van verschillende wandelaars hoorde ik dat die zwaan daar inderdaad al enkele dagen op hetzelfde plekje zat.
Zelf had ik er drie gezien.
Intussen kwamen Karin, Diana, Linda en Ed om te helpen.

Met zijn vijven tilden we het bootje in het water, door de blubber en over stenen.
Diana en Ed kropen samen met mij in het bootje.
Karin ontfermde zich over onze mobieltjes en autosleutels voor het geval dat.
Het komt nogal eens voor dat er iemand om welke reden dan ook koppie onder gaat.
Ed en ik peddelen, voor zo ver dat ging, en Diana op de kop ijshakken...

Nou is dat nog niet zo simpel en ondanks de kou kregen we het al snel erg warm, behalve onze handen.
Karin en Linda, die ons vanaf de kant aanmoedigden moeten het een stuk kouder hebben gehad.
De eerste zwaan bleek niet vastgevroren te zitten maar in een wak waar hij niet uit kwam.
Met een beetje hulp is het hem toch gelukt en hij kon wegvliegen.

De tweede zwaan, die bijna aan de overkant zat net zo, ook die vloog weg.
De derde bleek in een groter wak te zitten en kon steeds een stukje op en neer zwemmen, maar ook deze kon er niet zelf uit.
Deze zwaan vloog niet weg maar toch kregen we hem niet te pakken omdat hij sneller kon rennen dan wij ons door het ijs een weg banen.
Op een gegeven moment vluchtte hij een haventje binnen tussen bootjes.
Dit water was niet bevroren en wij vonden het wel best zo.

Het was al knap donker toen we eindelijk terug kwamen. Met zijn allen tilden we het bootje weer op de trailer. Karin, Linda en Diana gingen verder met de wissel terwijl Ed en ik het bootje weer afdekten, en het geheel weer in orde maakten. Al met al hadden we het best naar onze zin gehad, hoewel het toch even duurde voordat we onze handen gingen voelen en wisten dat we die nog hadden. De zwanen hebben we niet te pakken gekregen en dat was ook niet nodig geweest. Wel hadden we ze, zoals een voorbijganger zo mooi zei "ontzet".

Karin, Linda, Diana, Ed en Johan.