Dit hondje (een Yorkshire Terrier van 15 jaar) is de helft van zijn kopje
verloren aan een waarschijnlijk zeer hongerige ander hondje.
Na een telefoontje van de eigenaar van deze 2 hondjes waren wij binnen 15 min
bij hun adres.
Aangezien de melding nogal onsamenhangend was, wisten wij dus niet echt wat we
daar zouden aantreffen,...
Toen we binnen kwamen was het al snel duidelijk.
Dat we geen seconde langer moesten wachten en met het arme, nog steeds in leven
zijnde yorkie naar een arts moesten zien te komen om hem in te laten slapen.
De linkerhelft van zijn hoofdje was n.l. totaal verdwenen en z'n schedel totaal
verbrijzeld.
|
|
 |
In de 25 jaar dat mijn maatje bij de dierenambulance werkt heeft hij nog
nooit zoiets verschrikkelijks gezien, vertelde hij.
Dankzij zijn ervaring en kennis zijn we heel snel naar het Dierenziekenhuis
gereden waar gelukkig dit arme hondje z'n laatste zeer pijnlijke adem kon
uitblazen.
Maar nu kwam het volgende probleem,.....
Het hondje wat dit dus op z'n geweten heeft zat ook bij ons in de ambulance.
Aangezien dat de eigenaar niks meer met dit beestje te maken wilde hebben
moesten wij een oplossing zien te vinden.
Nou, dat valt nog niet mee (wat een kromme zeer vreemde regels hebben wij toch
hier in Nederland).
Het verhaal achter dit hondje is, dat die meneer deze had gevonden in een
park en omdat het hier om een Amerikaanse Stafford zou gaan heeft hij deze niet
aan gegeven bij de politie om dat deze dan zou worden ingeslapen.
Zo heeft deze meneer het hondje in huis genomen en rondgevraagd of dat er
misschien iemand dit hondje kwijt was.
Dit bleek dus niet het geval te zijn, en heeft 6 maanden voor dit hondje gezorgd
met dit als eind resultaat.
Bij het zien van dit hondje zagen wij al direct dat het om een niet erg
gezond hondje ging, aangezien deze heel erg vermagerd was en dus ook totaal niet
meer leek op een Amerikaanse Stafford.
Als zodanig werd hij ook niet herkend door een agent van de hondenbrigade.
|
|
 |
Zoals iedereen (hopenlijk) wel zal begrijpen is, dat dit hondje niet meer
terug kan in deze maatschappij.
Deze keer was het een hondje en misschien de volgende keer een kind.
Dat risico mag niet genomen worden.
Dit is weer een ervaring die wij nooit meer hopen mee te moeten maken, voor
beiden honden een verschrikkelijk einde!
Die arme Stafford treft geen blaam.
Hij volgde alleen maar de regels van de natuur en had honger.
Het zijn weer eens de mensen geweest die fout waren waarvan nu twee honden de
dupe zijn geworden.
