Het is al weer een tijdje geleden dat ik op een zaterdag mee mocht rijden op de
DAR samen met Vera.
Je gaat er dan naar toe met het idee dat je met name zit te wachten tot er
ergens een ongeval heeft plaatsgevonden.
Niets is minder waar.
Na een zeer
hartelijke ontvangst met koffie werd ik aan een ieder voorgesteld en werd
uitgelegd hoe de DAR werkt.
Ik heb nooit geweten dat dit volledig door vrijwilligers wordt gerund. Hieruit blijkt maar weer eens dat wanneer er geen
vrijwilligers zouden zijn de hele Nederlandse economie zou omvallen.
Daar mag
best een beetje meer waardering voor zijn vanuit Den Haag en de pers!
Na de introductie dus snel op pad in een echte gele jas en met een auto waarin
alle mogelijke benodigdheden aanwezig zijn voor het vangen van de meest vreemde
dieren waarvan je niet zou verwachten dat die in een stad zouden voorkomen.
Eerst een dode kat ingeladen die al in een bak lag dus dat was niet zo moeilijk.
Daarna bij een oudere dame een dode kat ophalen was weer even heel anders want
dan komt het opeens een stuk dichterbij.
Als je daarna nog een grote herdershond
moet ophalen voor een transport naar de dokter voor een spuitje dan sta je in
één keer midden in een drama.
Mijn grote complimenten voor Vera die op dit soort
momenten meer een sociaal werkster is en een schouder om op uit te huilen dan
iemand die op de ambulance zit.
Je moet stevig in je schoenen staan wil je al
dit leed goed aankunnen want het gaat zeker niet alleen om dierenleed maar vaak
nog meer om menselijk leed.
Het was voor mij een zeer interessante dag niet alleen om het werk van het
ophalen van dieren etc te zien, ook niet alleen vanwege de mentale bijdrages die
aan de baasjes wordt gegeven maar wellicht nog meer vanwege de belangeloze inzet
van vrijwilligers die het mogelijke doen om anderen te helpen.
Ik ben blij dat
deze mentaliteit gelukkig nog te vinden is.
Mijn complimenten voor jullie
organisatie die met veel plezier anderen met verdriet weet te helpen.
Nogmaals dank voor jullie gastvrijheid!