Vorig jaar (zie darbelevenissen 25 maart
2007) was het vaste
koppeltje zwanen zich aan het beraden op een nest.
Er werd een levensgevaarlijke plek gekozen, ongeveer een meter van de trambaan
en daar waren de trambestuurders van de RET het niet helemaal mee eens omdat
vader zwaan zich nogal eens midden op de trambaan bevond en daar weigerde te
vertrekken.
Dit veroorzaakte nogal eens vertraging en daarbij waren ze bang dat als er
jongen in het nest zouden komen dat die doodgereden zouden worden door de tram.
Om dat te voorkomen hebben we toen samen met de boswachters een
scherm om het nest gezet zodat dat in ieder geval niet kon gebeuren.
Een klein beetje voorbarig want een zwanennest is pas een nest als er één ei in
ligt.
Helaas wordt het dan moeilijker om zon nest af te schermen omdat je het dan in
principe verstoort.
De zwanen besloten een ander nest te gaan bouwen, nu aan de waterkant en ook op
deze manier was het probleem van de RET opgelost.
Dit jaar, een paar weken terug was het weer hetzelfde verhaal.
Weer een nest vlak langs de trambaan.
We besloten nu even te wachten maar de klachten bleven binnen komen.
Vader zwaan begon ook nu trams aan te vallen en dat lukte aardig want alle trams
stopten als hij aankwam.
Zwanen zijn hoogintelligente dieren en al snel wist vader zwaan dat hij macht
genoeg had om trams te laten stoppen om te voorkomen dat ze te dicht bij zijn
nest kwamen.
|
|
 |
Deze situatie begon al snel min of meer uit de hand te lopen en
we begonnen deze zwanen in de gaten te houden en proberen te ontdekken waar ze
hun nest echt wilde gaan bouwen.
Enkele potentiële plekken hadden we al snel in de gaten en deze werden afgezet.
Inderdaad bleek één van deze plekken favoriet en daar ging moeder zwaan haar
eerste ei leggen.
Dat ook dit niet afdoende bleek werd al snel duidelijk omdat
vader zwaan nog steeds de roeping had trams tegen te houden omdat hij, ondanks
de veilige omheining nog steeds die dingen bleef aanvallen, en wie weet, vond
hij dat alleen gewoon maar lollig, moeder bleef rustig op het nest zitten en
trok zich nergens wat van aan.
De klachten waren niet van de lucht maar wat moeten we daar nu mee.
De DAR kan hier niets aan doen, behalve daar te gaan staan posten en elke keer
als er een tram kwam pa weer terug in het water jagen.
Het nadeel was alleen dat zodra je je rug naar hem toekeerde en terug naar boven
liep hij je gewoon achterna kwam en het spelletje opnieuw begon.
Kennelijk wilde hij dat de hele trambaan werd verlegd naar een andere straat.
Helaas was de RET het daar niet mee eens, die zag liever een hek over de hele
lengte van de Boergoense vliet en daar was de gemeente Rotterdam het niet mee
eens want wie moet dat gaan betalen, enkele kilometers hekwerk, en dat voor twee
zwanen.
De vraag rees hoe lang deze grap zou gaan duren.
Een zwaan leg één ei in één a anderhalve dag.
Afhankelijk van de leeftijd van die zwaan is het aantal afhankelijk.
Na het leggen van het laatste ei begint de broedtijd die ongeveer achtentwintig
dagen duurt dus reken maar uit, het zou zeker twee maanden gaan duren en dat was
behoorlijk onacceptabel.
De DAR staat hierin volkomen machteloos maar gelukkig is er een
hele goede samenwerking tussen de DAR en de boswachters, die hierin veel meer
kunnen betekenen.
Deze hebben enkele weken werk gehad een vergunning bij de provincie aan te
vragen om deze zwanen naar elders te verplaatsen en hebben deze dan ook gekregen
omdat de openbare veiligheid in het geding kwam en donderdag 10 april kwam het
ervan, twee boswachters, één politieagent, en twee Dar-medewerkers zijn op pad
gegaan deze zwanen te gaan vangen en ergens anders heen te brengen.
Er werd een mooi plekje uitgekozen, de Drechter Weide, een klein natuurgebiedje
waar deze dieren in alle rust verder konden gaan met hun leven, zonder overlast
te geven.
Samen met het nest en het eerste ei zouden ze worden overgebracht.
Helaas was, natuurlijk vader zwaan, het daarmee niet eens en
gooide roet in het eten.
Terwijl moeder rustig op de vliet even ging zwemmen en wat grondelen verdedigde
Pa het nest en helaas sneuvelde daarbij het eerste ei.
Het was dus zinloos dit mee te nemen, een behoorlijke domper.
Al snel was Pa bij zijn zwanennek gepakt en kon worden afgevoerd naar een auto,
gearresteerd op artikel 183 van het wetboek van strafrecht!
|
|
 |
Moeder echter was een ander verhaal.
Die was heerlijk op haar gemak in de vliet aan het heen en weer zwemmen en trok
zich van alle consternatie weinig aan.
Haar man zou het wel even opknappen en ze wist niet dat hij inmiddels rustig in
het arrestantenwagentje zat.
Een zwaan die naar je toe komt is gemakkelijker te pakken dan een zwaan die van
je wegloopt dus met moeder hadden we wat meer moeite.
Moeder moest dus ergens heen gedreven worden waar we ook haar konden pakken.
Dit is niet zo simpel als veel mensen denken, een zwaan ergens heen drijven
zonder dat deze zich opgejaagd gaat voelen want dan vliegen ze gewoon weg en dat
was niet de bedoeling, wij wilden geen koppel uit elkaar halen.
Poging één mislukte, het touw waarmee we haar de weg wilde
versperren hield haar niet tegen en dat betekende dat we de hele vliet terug
moesten lopen om een nieuwe poging te wagen.
De tweede poging lukte al veel beter en het lukte ons de zwaan op de kant te
krijgen.
Helaas was ze ons weer te snel af en ontsnapte weer.
Opnieuw een poging gaan wagen, maar dan wel zo dat de zwaan zich nog steeds niet
opgejaagd zou voelen.
Hiervoor heb je echt geduld nodig en mag je absoluut niet overhaast te werk
gaan.
|
|
 |
Op naar poging drie.
Opnieuw de hele vliet weer teruglopen en de zwaan naar een doodlopend stukje
proberen te drijven.
De meningen van de mensen die inmiddels waren toegestroomd waren verdeeld.
Een deel applaudisseerde voor de zwaan die ontsnapte maar gelukkig was er ook
een deel die dat voor ons deden toen we het dier eindelijk vingen.
Als het ons onmogelijk was gebleken ma te vangen hadden we pa daar ook weer
losgelaten en op zoek gegaan naar een andere oplossing.
Gelukkig is dit niet nodig gebleken en hebben we ma ook kunnen vangen en het
koppel naar een veiliger plekje kunnen brengen.
|
|
 |
Helaas had het meebrengen van het nest geen zin meer omdat het ei kapot was dus om te voorkomen dat deze zwanen alweer de volgende dag terug zouden zijn op de Boergoense vliet was het noodzakelijk ze voor dit seizoen te kortwieken.
|
|
 |
Dit in het belang van deze dieren zelf.
Wij hopen dat dit koppeltje volgend jaar terug gaat naar de plek waarheen wij ze
brachten, de Drechter Weide en niet weer de Boergoense vliet, waar trams
rijden.
Overigens zijn we de RET dank verschuldigd omdat ze aan de
noodbel zijn blijven trekken waardoor er een oplossing is gezocht en gevonden.
Hopelijk ook voor ons koppetje zwanen de beste want helaas is er voor wat voor
dieren dan ook steeds minder ruimte.
Het enige wat wij kunnen doen is oplossingen bedenken en in dit geval was het
een koppeltje zwanen verplaatsen.
Wij wensen dit zwanengezin nog een lang en gelukkig leven toe!
