Rotterdam, 20 december 2009
op een zondagmorgen kregen we een melding van een gewonde vos op de Westzeedijk.
het was niet de eerste keer dat we een melding kregen over een vos ergens in
Rotterdam maar wanneer we ter plaatse zijn is de vos meestal verdwenen. dat houd
ons echter niet tegen en we gingen dus kijken wat er aan de hand was. Ter plekke
troffen we op een binnenplaats een vos die lekker in het zonnetje lag. Dat was
ook wel te begrijpen want op die zelfde binnenplaats werden ook kippen gehouden
(die mysterieus aan het verdwijnen waren).
O, was het toen, en hoe gaan we die vangen? Vangstokken
gepakt, handschoenen aan en er achteraan rennen bleek niet zo goed te werken
want deze vos was weliswaar gewond aan één van de achterpoten maar dat belette
hem niet om ons te snel af te zijn. Wij en twee bewoners gingen echter stug door
en toen maakte Rein een grote fout. hij wurmde zich tussen een muur en een
hekwerk en dat bleek de kans om hem te vangen. voet aan de ene kant en de
bedoeling was de lus van de vangstok aan de andere kant om zijn nekje te
strikken maar daar trapte hij niet in. wederom wurmde hij zich dit keer onder
het hekwerk door, wat ongeveer 20 cm hoog was, en bijna was het hem gelukt om te
ontsnappen totdat één van onze medewerkers het idee kreeg om haar voet bovenop
zijn nek te zetten. Enfin, vanaf daar was het een eitje, en met drie volwassen
personen slaagde wij erin om een snuit riempje aan te brengen en onze Rein in de
wagen te plaatsen.
Maar toen begon het pas. we konden gelukkig direct terecht bij het Dieren
Gedrags Centrum voor de eerste hulp alleen werd het vervolg verhaal wel wat
lastiger, want wat te doen met een gewonde vos. die kan je niet zomaar in een
bench bij de dierenarts achter laten.
Na veel heen en weer getelefoneer bleek er ergens in de achterhoek, in Halle,
een opvangcentrum voor wilde dieren te zijn, Noah (?), waar we onze vos konden
plaatsen.
Okay, het duurde even voordat we daar waren maar dankzij de dierenambulance
konden we de 167 km in gezwinde spoed afleggen en rond een uur 7 's avonds waren
we ter plekke. De beheerders zijn zeer betrokken bij deze dieren en heel
gastvrij en na een eerste inschatting werd besloten om de vos op te nemen en het
een maand a 6 weken aan te zien of er enig herstel mogelijk was zodat hij weer
kon worden uitgezet. Met een gerust hart dat Rein op een goede plek terecht was
gekomen reden we voldaan terug naar huis.
Onze vos was blijkbaar een lokale beroemdheid geworden want 4 weken later was er
via Radio/TV Rijnmond (?) een reportage over hem en het opvangcentrum Noah (?)
waarin helaas het trieste bericht te beluisteren viel dat Rein helaas niet
herstelde van zijn verwonding en in geslapen was.
Helena en Wilma