Rotterdam, 25 maart 2010
Zoals u weet is het verwijderen van dode vissen uit singels en
sloten één van de taken van de DAR-R en zo kwam het dat Karin en ik op
pad werden gestuurd.
Ik vond het nogal frustrerend dat ik niet bij sommige dode vissen kon met de
materialen die de DAR-R tot z'n beschikking heeft.
Via een ex-visser kon ik een waadpak lenen en daar hebben Karin en ik al veel
profijt van gehad.
Op woensdag 24 februari, het was toen net gaan dooien, kon ik het pak voor de
eerste keer aan.
Het was best koud, met alleen een trui en broek in dat waadpak, helemaal toen ik
aarzelend het water in ging.
Ik had geen idee wat er op de bodem van de vijver lag en liep dus uiters
voorzichtig.
Operatie was geslaagd, ik was niet uitgegleden, niet nat geworden, maar gilde
wel de longen uit mn lijf toen er vlak naast me een vis uit het water omhoog
sprong. De held.
Een week later kon ik mezelf weer in het pak hijsen, in een sloot in Capelle ad
IJssel dreven 21 karpers tussen het riet, verscholen onder afval en half onder
de waterkant.
Na ongeveer 1,5 uur kwam ik weer op de kant, met een ton vol dode vis die niet
meer te tillen was en waar Karin en ik ons een breuk aan hebben gesjouwd.
Eenmaal weer op het droge merkte ik pas hoe koud het eigenlijk was, heb de rest
van de dag enigszins rillend doorgebracht, maar het was wel weer een hele
ervaring.
Met dank aan het waadpak.
Jacqueline en Karin.
