Sanne

We kunnen het nog steeds niet geloven dat Sanne er niet meer is, ik heb nu toch spijt dat ik niet naar Sanne ben komen kijken, maar ik kon het niet aan.
Ik zou graag alles willen weten hoe, wanneer, waar, maar aan de andere kant kan ik het nu nog niet aanhoren.

Ik heb gisteren wat sporen van Sanne in de tuin uitgewist, soms denk ik dat ik te ver ga met mijn gevoel, er zijn mensen om mij heen die hebben een kind verloren, dan zeg ik tegen mezelf, stel je niet aan!
In onze wijk zie je overal zwanen, ze grazen gewoon in de middenberm van een drukke straat, dat gaat dus toch 9 van de 10 keer goed.

De familie van Sanne zat zaterdag weer achter bij mij aan de waterkant, vader Zwaan kwam weer met wijde vleugels aanzwemmen hij was mij nog niet vergeten, ik riep " jullie hebben je zin Sanne is dood!"
Zodra ik mijn emotie de baas ben, komen we een keertje bij jullie aan.

(2 februari 2007)

Beste allemaal,

Zojuist met mijn zus uit Rotterdam gebeld.
Sanne blijkt te zijn verongelukt.
Ik vind het echt jammer, zeker na alle inspanningen van de DAR en in de tijd daarvóór de inzet van mijn zus, "de zwanenmoeder", en haar gezin.
Nou ja, het is niet anders.
Het was een eigenwijs zwaantje en misschien wel te vertrouwd met de mensenwereld.

Op AD.nl las ik dat door het mooie weer in Nederland er al jonge merels en eenden zijn aangetroffen.
Krijgen jullie het nog druk mee!
Ik wens jullie het allerbeste en maak van de gelegenheid gebruik jullie te bedanken voor de hartelijke ontvangst op jullie thuisbasis op de dag dat Sanne in het Zuiderpark werd uitgezet.

met vriendelijke groeten
Wilco Wolvekamp
Loja (Spanje).

Sanne de Zwaan