| Mijn hond/kat Chippie heeft een Chippie |
|
Sinds een paar jaar is het in
Nederland mogelijk om dieren via een elektronisch implantaat (de transponder of
'chip') van een identificatie te voorzien. Deze methode is in hoog tempo de
tatoeage aan het vervangen.
De in Nederland gehanteerde technieken voldoen aan de ISO-norm. Sinds januari
1996 zijn er NL afspraken over de standaard waar transponders aan moeten
voldoen.
De nu gebruikte transponders voldoen allen aan deze ISO-standaard en zijn dus
wereldwijd afleesbaar.
De chip is een klein stukje elektronica dat via een injectienaald onder de huid
wordt ingebracht.
De chip kan worden afgelezen via een 'reader' en de gegevens staan geregistreerd
bij een centrale databank, die 24 uur per dag bereikbaar is zodat altijd op te
vragen is waar het dier met deze identificatie gegevens thuishoort.
Daarmee is in principe gewaarborgd dat van een in Nederland "gechipt" dier de
gegevens van dit dier (en zijn eigenaar) vanuit iedere plek over de wereld terug
te vinden zijn.
Sinds 1 januari 1998 worden ook alle rashonden door de Raad van Beheer gechipt
in plaats van de vroeger voorgeschreven tatoeage.
Loopt Nederland hiermee voor op andere landen?
Nee, integendeel.
In veel landen vindt de toepassing bij dieren al jarenlang plaats.
Voorbeelden zijn Amerika (15 jaar), Engeland (8 jaar) en ook in België vindt
toepassing bij bijvoorbeeld alle asieldieren al enkele jaren plaats.
Gebeuren er geen enge dingen als zo'n chip is ingebracht?
Hoewel we er in Nederland nog
maar net mee zijn begonnen wordt de techniek al geruime tijd in andere landen
toegepast.
Dit houdt in dat we niet te maken zullen krijgen met onverwachte
"kinderziektes".
Alles is al jarenlang getest en verbeterd.
Een voorbeeld hiervan is het aanbrengen van een speciale coating over het
bioglas.
Deze zorgt ervoor dat de chip binnen enkele uren "verkleeft" met de omgeving en
dus niet door het lichaam gaat "zwerven".
(Een chip die bij grote uitzondering wat 'wandelt' richt geen schade aan doordat
deze altijd in de onderhuidse laag blijft en maximaal een paar centimeter
opschuift.)
Doet het inbrengen van de transponder pijn?
Het inbrengen van de
transponder gebeurt met een injectienaald.
Hoewel die naald wel wat dikker is dan een naald waarmee de dieren hun
jaarlijkse prik krijgen, is er nauwelijks meer reactie waar te nemen.
De verklaring is dat door de elasticiteit van de huid alleen het dunne,
vlijmscherpe puntje van de naald een gaatje in de huid maakt. Daarna "rekt" dit
gaatje gewoon een beetje op en kan het dikkere deel van de naald erdoor.
Omdat er onder de huid bijna geen gevoelszenuwen zitten doet het opschuiven van
de naald onder de huid verder geen zeer.
Al met al is het niet pijnlijker dan de jaarlijkse vaccinatie met het veel
dunnere naaldje.
Hoe werkt zo'n chip?
Een transponder bestaat uit:
Als de spoel in een magnetisch
veld wordt gehouden zal hierin een kleine inductiestroom ontstaan.
Deze stroom is voldoende om de chip te activeren.
Die chip is in wezen een vrij dom ding, want het enige wat hij kan is een code
uitzenden.
Deze code is altijd hetzelfde en bestaat uit 15 cijfers die niet veranderd
kunnen worden.
Voor Nederland zijn de eerste 3 cijfers 528.
Ieder dier waarvan de chipcode begint met 528 is dus een dier dat in Nederland
gechipt is.
Andere landcodes zijn:
040 - Oostenrijk (AUT)
056 - Belgie (BEL)
250 - Frankrijk (FRA)
276 - Duitsland (DEU)
380 - Italie (ITA)
528 - Nederland (NLD)
620 - Portugal (PRT)
724 - Spanje (ESP)
756 - Zwitserland (CHE)
826 - Groot Brittanie (GBR)
De volgende 3 cijfers geven aan
welke categorie dieren het betreft (bijv gezelschapsdier) en door welke
fabrikant de transponder gefabriceerd is.
Dan blijven er nog 9 cijfers over (dus 10 miljard verschillende nummers!) om
voor elk dier een unieke herkenbaarheid te garanderen.
Hoe en door wie kunnen deze nummers afgelezen worden?
Iedereen die beschikt over een
ISO-aflezer kan íedere ISO-transponder over de hele wereld aflezen.
Niettemin zijn er ook afleesapparaten (vaak de goedkopere) die alleen de
transponders van de eigen fabrikant kunnen lezen.
In Nederland zijn het de dierenartsen die het initiatief hebben genomen om
huisdieren te chippen.
Deze beschikken dan ook vrijwel allemaal over een reader.
Ook veel dierenambulances zijn in het bezit van zo'n reader.
Belangrijk is dat zij ook beschikken over readers die ook niet
ISO-chips kunnen aflezen, omdat er met name in de voorafgaande jaren ook wel
dieren zijn gechipt met een niet ISO-chip.
Hoe vindt de registratie plaats?
Op een registratieformulier
worden de gegevens van het dier, zijn eigenaar en degene die de transponder
heeft aangebracht vermeld.
Vervolgens wordt dit formulier opgestuurd naar bijvoorbeeld de Nederlandse
Databank voor Gezelschapsdieren (N.D.G.) in Amsterdam.
Deze Databank is opgericht door:
De Databank slaat de gegevens op
in een computersysteem en koppelt daaraan het nummer van de chip.
Door dit nummer kunnen in een fractie van een seconde de ingebrachte gegevens
opgevraagd worden.
Een chip zorgt er dus voor dat huisdieren die vermist of verwond zijn weer snel
bij de eigenaar terugbezorgd kunnen worden. Daarnaast kunnen gestolen dieren zo
ook makkelijker opgespoord worden (het bewijs van eigendom is in het dier
aanwezig!).
Welke voordelen heeft de "chip" boven tatoeëren?
Zijn er ook nadelen verbonden aan het Chippen?
Eigenlijk is het enige nadeel dat
je aan de buitenkant niet kunt zien of een dier gechipt is.
Het is dus gewoon zaak om zo snel mogelijk te zorgen dat ieder dier in Nederland
zijn eigen transponder heeft.
Hoeveel kost het om mijn hond of kat te chippen?
Gemiddeld wordt door de
dierenartsen rond de € 30,- exclusief het consult voor het inbrengen en
registreren van de chip gerekend.
Voor rashonden zijn deze kosten al in de aanschafprijs van de pup verwerkt.
NDG - 0900 - 4040456
(24 uur per dag)
Vetair - 040 - 2869492
(24 uur per dag)
Raad van beheer voor Rashonden met stamboom - 020 - 6644471
(Tijdens kantooruren)
SRGN - 055 - 3661266
RCA - 010 - 4374211
CD - 06 - 90490467 (24 uur per dag)