Wachten of doorrijden??

De dierenambulance Rotterdam rukt uiteraard regelmatig uit naar aangereden dieren.
In negen van de tien gevallen treffen de medewerkers nog maar 1 van de betrokken partijen aan, te weten het aangereden dier!
Diegene die het dier heeft aangereden, heeft dan meestal al het hazenpad gekozen. Is dat nu strafbaar?

In artikel 7 van de Wegenverkeerswet 1994 wordt gesteld dat het verlaten van de plaats van een ongeval in een aantal gevallen strafbaar is.
Ik zal deze materie hier voor u uitwerken.In dit betreffende artikel worden een aantal zaken genoemd die van belang zijn.
Zo zal er te allen tijde sprake moeten zijn van een verkeersongeval. In de wet wordt er geen definitie gegeven voor een verkeersongeval.
Er wordt in deze dus uitgegaan van de in de Nederlandse taal geldende uitleg hieromtrent.
Het moet dus gaan om een ongeval voortkomende uit het verkeer.
In de meeste gevallen kan dus worden gesproken over een ‘aanrijding’ of ‘botsing’.
Voorts kan worden gesteld dat iedereen die betrokken is geweest bij het verkeersongeval, op de plaats van het ongeval moet blijven wachten.
Dit wachten dient dan te geschieden om de eigen identiteit en eventueel die van het voertuig op een behoorlijke wijze kenbaar te maken bij de andere betrokkenen c.q. slachtoffers

Onder het begrip ‘betrokken’ moet dan worden verstaan: iedereen die een civielrechtelijke relatie heeft met het verkeersongeval!
Dus hier valt bijvoorbeeld niet een getuige of een passagier onder, maar wel iemand door wiens schuld een aanrijding is veroorzaakt, terwijl hij hier zelf bijvoorbeeld niet direct schade door heeft bekomen.
Ook geldt dat je moet weten, of redelijkerwijs had moeten kunnen weten, dat je bij een verkeersongeval betrokken bent geweest.
Immers, als je iets niet hebt gemerkt, kun je ook nooit blijven wachten.
Het verlaten van de plaats van het ongeval is volgens de Wegenverkeerswet 1994 zelfs een verkeersmisdrijf.
Dit toont dus al de ernst van het feit aan.
Om je schuldig te maken aan dit misdrijf, moet er verder nog sprake zijn van één van de volgende feiten:

• Er een ander is gedood;

• Aan een ander letsel is toegebracht;

• Aan een ander schade is toegebracht.

Dus eigenlijk moet je dus bij elk verkeersongeval op een behoorlijke wijze je identiteit kenbaar maken, behalve wanneer je een eenzijdig ongeval hebt gehad waarbij absoluut geen schade aan derden is veroorzaakt.
Een extra bepaling in dit artikel is nog opgenomen voor het na een verkeersongeval iemand in een hulpeloze toestand achterlaten.
Stel dus dat er iemand dusdanig gewond is geraakt dat hij van jouw hulp afhankelijk is geworden, mag je nimmer bij dit slachtoffer weggaan!
Het is in deze dus niet noodzakelijk dat je ook schuld hebt aan het verkeersongeval!!
Al deze ellende kun je dus simpelweg voorkomen door bij elk verkeersongeval op een behoorlijke manier je identiteit en eventueel die van het voertuig kenbaar te maken bij de andere partij(en).
Op het moment dat je bijvoorbeeld een valse naam opgeeft aan de betrokken partij, ben je ook schuldig aan overtreding van artikel 7, eenvoudigweg omdat je dus niet op een behoorlijke manier je identiteit hebt overlegd.In het artikel wordt verder nergens gesproken over de ‘openbare weg’.
Dus ook op een afgesloten terrein zou dit artikel bij overtreding ervan ten laste kunnen worden gelegd.
Enige clementie kent de Nederlandse wetgever overigens nog wel.
Behoudens in die gevallen waarin je slachtoffers in hulpeloze toestand achterlaat, vindt de wetgever dat je je identiteit ook later kenbaar mag maken (omdat je bijvoorbeeld uit schrik/angst bent doorgereden).
Je moet dan wel aan een aantal voorwaarden voldoen, namelijk:

• De verdachte meldt dit ongeval vrijwillig aan een opsporingsambtenaar;

• Dit melden dient hij te doen voordat hij als verdachte is aangehouden of verhoord;

• Dit melden dient te geschieden binnen twaalf uren na het moment van het verkeersongeval

Je kunt dus na dit relaas de conclusie trekken dat het beter is om na een aanrijding je identiteit uit te wisselen met de andere partij(en).
Dit is niet alleen een formele verplichting, maar mijns inziens ook een morele.
Maar tot slot de vraag waar het allemaal mee begon.
Geldt dit artikel nu ook voor het aanrijden van dieren?
Ik heb het nergens duidelijk in de jurisprudentie van de Hoge Raad kunnen vinden, maar ik ben zelf duidelijk van mening dat dit ook voor dieren geldt.
Heel simpel.
Je brengt naar mijn weten letsel toe aan een ander.
In de Wegenverkeerswet staat nergens een omschrijving van een dier vermeld.
Naar mijn idee is een dier dan ook ‘een ander’.
Daarbij is een dier in de meeste gevallen van iemand.
Die persoon breng je in ieder geval ‘schade’ toe door zijn of haar dier aan te rijden.
Kortom, ook het verlaten van de plaats van een ongeval met dieren is een misdrijf.
En dat is maar goed ook, want het is net zo erg!Je moet maar zo denken: wat zou ik er van vinden als het mijn diertje was?????????