De Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Postbus 20018
2500 EA Den Haag
ons kenmerk : DL. 2006/916
datum : 21-04-2006
onderwerp : Opvang mishandelde en verwaarloosde dieren
Geachte Voorzitter,
Hierbij ontvangt u mede namens de minister van Justitie de antwoorden op de
vragen van het kamerlid Wilders (Groep Wilders) over de opvang van mishandelde
en verwaarloosde dieren. (Ingezonden 29 maart 2006)
1. Is het waar dat de dienst Regelingen (voormalig LASER) in afwachting van
gerechtelijke uitspraken in beslag genomen mishandelde en verwaarloosde dieren
plaatst bij dierenasielen?
Ja. Dienst Regelingen (DR) is aangewezen als bewaarder van in beslag genomen
dieren voor het ministerie van Justitie en brengt deze dieren onder bij
dierenasielen.
Heeft de dienst Regelingen een contract met deze dierenasielen afgesloten om het
welzijn van de dieren te verzekeren?
Om de kwaliteit van de opvang te verbeteren en efficiencywinst voor DR te
creëren, is DR sinds anderhalf jaar bezig om contracten af te sluiten met
asielen die ten minste voldoen aan de voorschriften van het Honden- en
kattenbesluit (HKB). Het aantal asielen waar DR dieren onderbrengt, is hierdoor
verminderd. Op dit moment heeft DR voor de opvang van verwaarloosde en
mishandelde dieren met 15 asielen een contract gesloten en is nog met 20 asielen
in onderhandeling. Daarnaast vangt DR thans in mindere mate ook nog dieren op in
asielen waarmee geen contract is gesloten, maar die wel aan de voorschriften van
het HKB voldoen. Op deze wijze kan DR het welzijn van de in het asiel
ondergebrachte dieren waarborgen.
Krijgen deze dierenasielen op basis van dit contract een vergoeding om te
voorzien in het levensonderhoud van deze dieren zolang de zaak onder de rechter
is?
De asielen die onder contract staan bij DR, ontvangen een vergoeding volgens een
vast tarief waarbij onder meer rekening is gehouden met de kosten voor
levensonderhoud. Met de andere asielen spreekt DR per asiel een vergoeding voor
kosten van levensonderhoud af.
Wordt de naam van deze dierenasielen geheim gehouden om veiligheidsredenen?
Ja.
2. Bent u ervan op de hoogte dat dierenasielen op deze wijze regelmatig
tientallen mishandelde en verwaarloosde dieren, zoals honden en katten, in
opslag houden voor de dienst Regelingen, soms wel 25 tot 90 dieren tegelijk?
Ja. Dierenasielen met een groot aantal plaatsen die dieren een goed onderkomen
en goede zorg kunnen bieden, zijn welkome bedrijven om mee samen te werken. Het
grote aantal kwalitatief goede plaatsen vergroot de mogelijkheden van DR om in
beslag genomen dieren onder te brengen.
3 en 4. Is het waar dat vanaf het moment dat de rechter beslist dat de dieren
niet terug mogen naar de eigenaar het dierenasiel geen enkele vergoeding meer
krijgt? Zo ja, dient het dierenasiel dan zelf volledig in het levensonderhoud
van de dieren te voorzien?
Beseft u dat het voor een dierenasiel onmogelijk is in het levensonderhoud van
tientallen door de overheid geplaatste dieren te voorzien en dat het moeilijk is
deze dieren op korte termijn te herplaatsen aangezien het om veiligheidsredenen
onmogelijk is met deze dieren te adverteren?
Beseft u dat dierenasielen zich maandenlang hebben ingezet voor het herstel van
deze dieren door liefdevolle verzorging en vaak zonder vergoeding de dieren weer
sociaal hebben gemaakt door training en dat asielen in deze situatie geen uitweg
kennen? Beseft u dat de dierenasielen weinig anders rest dan deze dieren te
laten inslapen, omdat alternatieven financieel onhaalbaar zijn en dat dit
schrijnend is, gezien alle moeite en liefde die aan deze dieren is besteed?
Nadat het Openbaar Ministerie of de rechter een beslissing heeft genomen over in
beslaggenomen dieren, gaat DR over tot afwikkeling van de zaak. De opgevangen
verwaarloosde of mishandelde dieren worden meestal aan het asiel in eigendom
overgedragen, waarna de vergoeding door DR stopt. Een klein aantal honden wordt
aan de eigenaar teruggegeven of op medische gronden geëuthanaseerd. De
overdracht geschiedt door ondertekening van het overdrachtsdocument door het
asiel.
Om te voorkomen dat het asiel in een moeilijke situatie terechtkomt, krijgt het
asiel ruim de tijd om de dieren in eigendom te nemen. Tot die tijd betaalt DR de
kosten van de opvang. Toch vragen asielen in de praktijk vrijwel nooit om
uitstel van de overdracht, zelfs niet wanneer het asiel de dieren niet
onmiddellijk kan uitplaatsen of verkopen.
5. Is het waar dat hierdoor het aantal dierenasielen dat een contract heeft met
de dienst Regelingen is terug gelopen van enkele tientallen tot een stuk of
tien?
Nee, zie mijn antwoord op vraag 1
6. Hoe gaat u deze schrijnende problematiek aanpakken? Bent u bereid maatregelen
te nemen om de dierenasielen, die na de gerechtelijke uitspraak in de kou komen
te staan, (financieel) te helpen? Zo ja, op welke wijze en in welke mate? Zo
neen, waarom niet?
Uit voorgaande antwoorden mag duidelijk zijn dat er geen sprake is van een
schrijnende problematiek. In de praktijk worden door asielen zelden problemen
gemeld met het uitplaatsen van dieren die in bewaring zijn genomen. Daarnaast
gaat DR coulant om met het overdragen van dieren in eigendom. Maatregelen zijn
niet nodig.
Is het mogelijk dat bij mishandeling en verwaarlozing de voormalige eigenaren
naast verlies van de dieren ook veroordeeld worden tot het voorzien in het
levensonderhoud van deze dieren? Zo neen, kunt u dit met wettelijke maatregelen
alsnog bewerkstelligen?
Nee, dit is niet mogelijk. In artikel 36 Gezondheids- en welzijnswet voor dieren
(Gwwd) is het verbod op dierenmishandeling opgenomen. Op grond van artikel 37
Gwwd is het de houder van een dier verboden aan een dier de nodige verzorging te
onthouden. Overtreders van deze voorschriften kunnen sinds 1 februari 2006
worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van ten hoogste drie jaren of een
geldboete van de vierde categorie. Daarvoor was een gevangenisstraf van ten
hoogste twee jaren mogelijk. De Gwwd voorziet echter niet in de mogelijkheid om
overtreders ook te veroordelen tot de kosten van de opvang van het dier. In
gevallen waarin goederen in beslag worden genomen, komen de kosten van bewaring
evenmin voor rekening van de eigenaar.
De minister van Justitie is daarom niet voornemens wettelijke maatregelen te
treffen waarin wordt vastgelegd dat in geval van mishandeling en verwaarlozing
de voormalige eigenaar kan worden veroordeeld tot het voorzien in het
levensonderhoud van de dieren.
De minister van Landbouw, Natuur
en Voedselkwaliteit,
dr. C.P. Veerman